Schoonheid en mysterie
Ik zie je
Maar ik ken je niet
Ik voel je
Maar je toont het niet
Schoonheid en mysterie
Bij jou wil ik vertoeven
De kracht in jouw verschijning
Ik kan niets meer behoeven
Je vult mijn nietig bestaan
Met reden en verlangen
Om naar je uit te reiken
Kon ik je maar bevangen
Ik ben zo dankbaar voor mijn leven
En zal voor eeuwig blijven streven
Tot niets in mij
Zich nog scheiden kan
Van wie of wat jij bent