Bitig - AI Orkestrası ve iş yöneticisi

Yapay zekâyı işimizde kullanmanın pek çok yöntemi var. Ben de bir süredir kendi yöntemimi oturtmaya çalışıyordum. Sanırım sonunda istediğim yapıyı kurmayı başardım.

Yapay zekâ kullanımı her yazılımcıda aşama aşama ilerliyor. Önce otomatik tamamlamayla başladık. Sonra web üzerindeki sohbet arayüzleriyle konuşup kopyala-yapıştır yaptık. Ardından Cursor, Claude Code gibi uygulamalara kodlarımızı emanet edip projelerimiz üzerinde sohbet ederek çalışmaya başladık. Çoğu insan hâlâ bu şekilde devam ediyor: Projenizi agentic bir IDE ile açıyor, sohbet ederek kodunuzu yazdırıyor ve ilerliyorsunuz.

Ancak özellikle freelance çalışanlar ve ajanslar için asıl sıkıntı, “Ne yapıyordum, hangi projede ne vardı?” aşamasında yaşanıyor. Bunun için Trello, Jira gibi iş yönetim araçlarını kullanmaya yıllardır alışığız. Fakat işler artık o kadar hızlı ilerliyor ki, yavaşlamadan bu araçları güncel tutmak da zorlaşıyor.

Bu aşamada MCP (Model Context Protocol) işimize yarıyor. Agent’ı Jira’ya veya Trello’ya bağlayıp iş durumlarını oraya raporlamasını isteyebiliyoruz. Böylece takip edilebilirlik sorunu ortadan kalkıyor.

Ardından birden fazla agent ile çalışma isteği doğuyor. Her agent’a aynı MCP’leri bağlıyor, aralarında gezip iş buyuruyor, yani operatörlüklerini yapıyoruz. Fakat bu kez de iki yer arasında mekik dokuyoruz; adeta Safa ile Merve arasında gidip geliyoruz. İşimizi Jira’da bulup agent’ımıza veriyor, sonra takip ediyoruz.

Bunun çözümü olarak Anthropic gibi firmalar, Claude Code’u web üzerinden çalıştırmayı mümkün kılıyor. Oturum açılıyor, Git reponuzdan kod çekiliyor, iş yapılıyor, sonuç iş yönetim aracına yazılıyor, PR açılıyor. Ancak herkes bu işi Claude kadar iyi yürütemiyor. Codex daha verimsiz, Antigravity’nin ise böyle bir özelliği yok.

Bitig, MCP öncelikli bir iş takipçisi olarak başladı. Her agent’a ekledim. İşi agent’a söylediğimde Bitig üzerinde görev açıyor, detayını yazıyor, işe başlıyor ve aşamaları yorum olarak ekliyordu. Agent’lar arasında geçiş yaparken yalnızca yorumlar yeterli gelmeyince bir de checkpoint özelliği ekledim. Artık bir agent’ta kotam bitince diğerine geçmek çok daha kolaydı. Ya da planlamayı birinde yaptırıp işi diğerinde tamamlatabiliyordum.

Sonra herkes gibi ben de Safa ile Merve arasında gidip gelmekten yoruldum. T3 Code‘u keşfettim ve onu backend olarak kullanmaya başladım. Artık yalnızca Bitig üzerinden işi planlıyor, başlatıyor, değişiklikleri tamamlıyor ve commit’leyebiliyordum.

Tek tek maddeler üzerinde çalışmak bir yerden sonra anlamsız gelmeye başladı. Çünkü bir işe başlarken, plan aşamasında onu pek çok alt maddeye ayırmam gerekebiliyordu. Hepsi aynı işin parçasıydı ama her biriyle sırayla, tek tek ilgilenmek zorundaydım. Bu yüzden “şemsiye madde” dediğim bir yapı ekledim. Artık bir madde, kendi alt maddeleri için agent’lar başlatabiliyor ve tüm alt maddeleri sırayla tamamlayabiliyor.

Ardından, alt işlerde kullanılan modellerin maliyetini optimize etmek gerekti. Bunun için de Clef karar modelini sisteme dahil ettim. Şu anda önce iş planı yapılıyor. Alt maddeler varsa Clef ile her maddenin maliyet hesabı çıkarılıyor; hangi modelin ve ne kadar eforun gerektiği belirleniyor ve alt maddeler buna göre tamamlanıyor.

Artık hem optimize hem de kontrolün hâlâ bende olduğu bir sisteme sahip olduğumu hissediyorum. Bitig şu anda web arayüzünde bir kanban panosu gibi görünüyor. Birden fazla T3 host’u bağlanabiliyor; her projenin işleri kendi host’unda, kendi modelleriyle çalışıyor.

Peki bir başkası nasıl kullanacak?

Proje şu anda bitig.emre.xyz üzerinde herkese açık, ancak aktif geliştirme süreci de devam ediyor. Kayıt olduktan sonra T3 host’unuzu bağlayıp projenizi oluşturuyor ve kanban modeliyle kullanmaya başlayabiliyorsunuz. Yakında kurulum ve kullanım dokümanlarını ve videolarını hazırlayıp yayımlamayı planlıyorum.

Kendi işimi çözmek için hazırladığım bir sistem olduğundan, bir startup gibi tanıtmayı düşünmüyorum. Yine de kullanmak isteyen olursa bana her zaman ulaşabilirsiniz.