Kadın

Yalnız bir kadınım ben. Yüreğim daralıyor, seni yazmak istiyorum. Portreni çizmek, heykelini yapmak, şarkılara dökmek istiyorum seni. Yapamıyorum, lanetliyim. Senin beni hiç sevmemiş olmanın acısıyla lanetlendim.

Ağlıyorum her akşam, kurtulamıyorum anılarından. Bilhassa geceleri özlem doluyor yüreğim, kurtulamıyorum. Bazen tam mutlu olduğumu hissediyorum, düşüyorsun aklımın ortasına, seninle gülmeyi özlüyorum.

Direniyorum, güçlüyüm diyorum, kendimle savaşıyorum, kaybediyorum. Kısır döngü içerisinde bu amansız zihnim, deliriyorum.

Odaklanamıyorum, ismini görüyorum her yerde. Beni hiç sevmediğin gerçeği ile yüzleşiyorum. Kahroluyorum.

Bir koku duyuyorum bazen, donakalıyorum. Vücudum katılaşıyor, kıpırdayamıyorum. Gözlerim kamaşıyor, halüsinasyonlar görüyorum.

Hayır sevgilim, bırak beni sakın dönme. Bu acı senden bana kalan tek şey, onu yaşatmak istiyorum. Dönme sevgilim, bırak anılarınla mutlu olayım.

Geleceğim elbet yanına, yalnız bırakmayacağım seni. Başkası olsa da ne fark eder, ben seni göreceğim.

Yalnız bir kadın değilim artık, senin acılarınla aşk içerisindeyim. Bir an olsun bırakmıyorlar yanıbaşımı.

İstiyorum sevgilim, hâlâ istiyorum ancak sonunu biliyorum. O yüzden dönme sevgilim.