Nevermind

İnsanların hakkımda ne düşündüğünü umursamayı bırakalı uzun zaman oldu. Gerçekten, hayat daha hafif hissettiriyor artık.

“Ne? Onunla mı birlikte olmuş?” “Giydiği kıyafete bak, zevksiz.” “Hâlâ iş bulamamış mı?” “Bu konuda fikri şöyleymiş, salak.”

İnsanların düşünceleri kendilerine ait. Hakkımda istediklerini düşünebilirler, ben mutlu olduğum şeyi yapmaya devam edeceğim. O gün canım fosforlu pembe giyinmek mi istedi? Giyerim lan size ne. Hoşuma giden bir erkek ya da kız oldu ve beraber mi oldum? Olurum size ne? Sizin bedeninizi kullanmıyorum. Kafama esti şiir mi yazdım? Yazarım lan irite oluyorsan okuma.

Başkalarının ne düşündüklerini umursarken hayatı kaçırıyordum. Bunu bıraktığımdan beri gerçekten daha mutluyum. Tabi ki insanların özel alanlarına girmeden yapmalı bunu. İstenmiyorsan uzak duracaksın. Başkalarına zarar vermediğin sürece özgürsün. Bırak kim ne düşünürse düşünsün ulan. Senin mutluluğundan önemli mi? Yok şöyle yaparsam kırılır yok böyle dersem kızar yok bilmem ne. Herkes Kendi duygularından ve hareketlerinden sorumlu. Sonuçlarını bildiğin ve kabul ettiğin sürece kendi isteklerine odaklanmalı insan. Başkalarını düşünerek ömür geçmiyor. Şu an onsuz yapamam dediğin insanlar 3 ay bilemedin 5 yıl sonra hayatında bile olmayacak. Kendi mutsuzluğun ve pişmanlığınla kalacaksın. Yapabiliyorken, hâlâ gülebiliyorken devam etmeli insan.