Yazmayı deneyeceğüm.

Miribalar efenim. Bildiğiniz üzere, ya da öğreneceğiniz, ben Fadim. Hayat üzerine fazla düşünmek istemeyen, çünkü biraz daha düşünürse delireceğini bilen Fadim.

Uzun zamandır bir yazı paylaşma planım vardı kısmet bugüneymiş. Bugün konumuz üniversite.

Kabul etmek istemesem de enerjisi sıfır olan bir insanım. Günümün çoğunu ya ev işleriyle uğraşarak ya yatarak ya da masa başına oturup çalışacağım diye kendimi kandırarak reels kaydırmakla geçiriyorum. Türkiye gereği malûm üç buçuk ay sonra YKS sınavına gireceğim. Hayatımı tek bir sınavla değiştireceğim gerçeği cidden üzücü.

Peki ben 4 yıldır ne bok mu yiyorum?

9. Sınıfta okulla alakam yoktu; sabah kalkar okula gider, bütün gün uyur, akşam ise evime dönerdim.
10. Sınıfta ise prime dönem tarzı bir şeye girdim. Derslerimi sıkı takipte tutar, okulun etkinliklerinde en başta ben bulunurdum. Örnek öğrenci diyebiliriz.
11. Sınıfa geldiğimde hayattan biraz kopmuş durumdaydım. Gençliğin ateşi diyelim, nerde serserilik nerde “eğlence”, nerde yasaklı şeyler ben hep oradaydım. 11. Sınıfın ikinci dönemi teyzemin katıldığı tiyatroya misafir olarak gittim, o gün tiyatro serüvenim başladı. Maalesef talihsiz olaylar sebebiyle o gruptan ayrıldıktan sonra bir çok tiyatro grubuna dahil oldum. Bir sürü yeni arkadaşlıklar edindim, bir sürü yeni kişilik tanıdım. Ve gel gelelim bu seneye. Yılın başında kararlıydım, o veterinerlik kazanılacaktı. Lakin ardı ardına gelen üzücü durumlar, kaybedilen arkadaşlıklar, atılan kazıklar, tutulmayan sözler derken iyice içime kapandım. Hastalık desen peşimi bırakmıyor zaten. Şimdi ise üç buçuk ayım kaldı ve ben hâlâ moralimi toparlayacak bir sebep bulmaya çalışıyorum.

Bu yıla gelene kadar ölmediğime hayret ediyorum açıkçası, denemeler oldu ancak hiçbir boku beceremediğim gibi onu da beceremedim. Ha yakın zamanda bir motor kazası geçirdim, istemeden de olsa bu sefer başarmak üzereydim ama yine olmadı ksks. Şaka bir yana, dalga geçiyorum. Ölmek gibi bir niyetim yok henüz.

Kişisel hayatıma çok girmeyeceğim, sadece bir buçuk yıldır tanıdığım birisi var, aşık mıyım, bağımlı mı yoksa sadece arzu mu hâlâ bilmiyorum. Yanımda olduğu (?) için mutluyum hepsi bu.

Konudan çok çıktık haha. Ne diyorduk? Hah. Üniversite.

Ekim ayına kadar Kuşadasındayım maalesef. Hedefim İzmir veterinerlik olsa da tutturamazsam başka şehirlere de gitmek durumunda kalabilirim. Şu an tek ihtiyacım bana moral kaynağı olacak bir şey, hâlâ arayışlardayım. Derslerime gelirsek ortalama gidiyorum. Pazar günü MSÜ sınavına gireceğim, TYT netimi en son 80’e sabitlemiştim. Bakalım pazar günü neler yapacağız. AYT çalışmalarına başlamam gerekiyor fakat yazının da başında söylediğim gibi. Enerjisi sıfır olan bir insanım. Pekâlâ. Bugünlük bu kadar olsun.

Bir sonraki yazıda (umarım) görüşmek üzere efenim!